حمیدرضا جلایی‌پور، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، به خبرنگار جماران گفت: در حالی که ترامپ دی‌ماه مردم ایران را تشویق کرد که نهادها را بگیرید و گفت «کمک در راه است»؛ و مزدورانی که در ۱۹ و ۲۰ دی‌ماه فراخوان دادند جوانان معترض و خشمگین مراکز شهرها را تسخیر کنند و آنان را با پلیس درگیر کردند و هزاران نفر جان باختند، افراد معترض در دوازده روز اخیر دیدند که کمک ترامپ موشک به مدرسه دخترانه میناب و خانه‌های مردم بی‌گناه بود. با چشم خود دیدند نوزده هزار نفر مردم بیگناه زخمی‌شدند و هزار و سیصد نفر ایرانی شهید شدند و هزاران نقطه از تأسیسات کشور بمباران شد. خلاصه همه دیدند که کمک ترامپ جنایت و کشتار ایرانیان بود نه کمک بشردوستانه. برای مطالعه متن کامل مصاحبه به لینک زیر مراجعه کنید. https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1701128

برای مطالعه متن کامل مصاحبه به لینک زیر مراجعه کنید https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1697283

گفتگوی حمید رضا جلایی پور و سعید آجرلو https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1697283

حمیدرضا جلایی‌پور، جامعه شناس و استاد دانشگاه معتقد است اعتراضات صنفی روزهای اخیر، نتیجه ناترازی‌های سال‌های گذشته است. به اعتقاد او گفت‌و‌گو با معترضین از تشدید اعتراضات جلوگیری می‌کند اما راه‌حل اساسی حرکت در مسیر توسعه کشور است. این جامعه شناس همچنین تأکید دارد که جنگ روانی دونالد ترامپ در ایران موفقیتی کسب نخواهد کرد. پذیرش رسمی حق اعتراض از سوی رهبر معظم انقلاب و رئیس‌جمهوری در چند روز گذشته، چه پیام‌ها یا نشانه‌هایی را در خود دارد؟پذیرش اعتراض کسبه از مسئولان کشور و رئیس‌جمهوری کار مسئولانه‌ای بود. روشن است که در اعتراضات، برخی هم هستند که ممکن است عمل و کلام خشونت‌آمیز داشته باشند. ولی در ٩ روز گذشته جریان اصلی اعتراضات مردم بحق و خشونت‌پرهیز بود. اتفاقاً دو خصیصه در اعتراضات اخیر نسبت به اعتراضات گذشته مهم بود. یکی پذیرش اعتراضات از سوی مسئولان و دیگری عملکرد نیروی انتظامی که تلاش کرد در کنار مردم باشد. البته در برخی موارد معدود حملاتی به پلیس هم شد که طبیعی است

حمیدرضا جلایی‌پور، استاد جامعه‌شناسی سیاسی می‌گوید در ایران شکاف‌های زیادی وجود دارد و این شکاف‌ها غیرقابل کتمان است و تا کشور در مسیر توسعه قرار نگیرد، این شکاف‌ها پرنخواهد شد. او می‌گوید به‌رغم وجود این شکاف‌ها اما وضعیتی که کشور در آن قرار گرفته، باعث شده که الزام این موضوع احساس شود که عبور از وضعیت موجود تنها با اتحاد و کنار گذاشتن برخی از شکاف‌ها ممکن است.  ‌با توجه به وضعیت فعلی که کشور در آن قرار دارد، تحلیل شما از شکاف‌هایی که در جامعه بین نیروهای سیاسی – اجتماعی و همچنین بین سیستم سیاسی و مردم وجود دارد چیست؟ با توجه به آنچه در سال اخیر اتفاق افتاد، عمق این شکاف‌ها چقدر است؟ در کشور ما شکاف‌های متعددی وجود دارد؛ مانند شکاف میان جامعه و حکومت؛ یا شکاف اقتصادی بین دارا و ندار؛ یا شکاف نسلی بین متولدین دهه هشتاد، هفتاد و شصت با متولدین دهه بیست و سی که پست‌ها را رها نمی‌کنند؛ یا شکاف جنسیتی بین

آقای جلایی پور! ارزیابی شما از اعتراضات اخیر دی ماه چیست و برخی می گویند این تکرار حادثه دی 96 بوده است؟ بر اساس مشاهده مستقیم می‌شه گفت این اعتراضات در روزهای هشتم و نهم دی‌ماه معیشتی بود و حاملانش مغازه‌داران بودند. فروشندگان بلور میدان شوش، موبایل فروش‌ها، لاستیک فروش‌ها، فروشندگان قطعات تاسیسات و غیره. عمده تظاهرات نهم دی از کسبه و کارکنان مغازه‌ها بودند. از شغل‌های جدید مثل پزشکان، مهندسان، پرستاران و معلمان کمتر بودند. عمده اعتراضات در تهران و وسط شهر بود در نهم دی ماه هم در چهار پنج محیط دانشگاهی اعتراضات دانشجویی محدود بود. ولی روز آخر کلاس‌ها هست و دو هفته دیگر هم امتحانات شروع می‌شود و دانشگاه اوایل اسفند فعال می‌شود. اما این به این معنا نیست که در روزهای آینده دانشگاه اعتراض نمی‌شود. ممکنه بشود. باید دید. اعتراض ٩۶ و نهم دی‌ماه ١۴٠۴ در دو چیز شبیه هم بودند. یکی زمینه هر دو اعتراض یکی است. حاکمیت دو دهه هست دنبال توسعه نیست،