حرکت شعام (۱) قابل دفاع است.
به نظر میرسد: در جنگ دوازده روزه در درجه اول اسرائیل وارد جنگ شد و بعد آمریکا در کنارش بود. روز آخر آمریکا با بمباران مراکز هستهای مستقیمتر وارد جنگ با ایران شد.
در جنگ چهل روزه آمریکا و اسرائیل هر دو با هم از رو بستند و ناجوانمردانه وارد جنگ با ایران شدند و جنایتکارانه تجاوز کردند.
خوشبختانه با مقاومت قهرمانانه ایران (حکومت و جامعه ایران) و البته دریافت تخریبهای ناشی از جنگ, این دو کشور متخاصم به هدفشان که آشوب در ایران و سقوط حکومت بود، نرسیدند.
اما شایسته است مواظب بود و کشور رو جوری اداره کرد که خدایینکرده در جنگ سوم اسرائیل-آمریکا علیه ایران، کشورهای عربی (و بعد ترکیه و پاکستان) هم به جنگ علیه ایران نپیوندند. در این حالت هم بعید هست چین و روسیه در دفاع از ایران زحمتی بخودشان بدهند.
به نظر میرسد اولین وظیفه دولتهای مستقر این هست که کشورشان وارد جنگ نشود. حتی اولین وظیفه دولت مستقری که جنگ به آن تحمیل شده این هست که در اسرع وقت از آن جنگ بیرون بیاید. جنگ طولانی در شرایط نابرابر، ایران و حکومتش را مالا ضعیف میکند.
مهمترین وظیفه «جمهوری سوم» این است که از سیاست خارجی پیروی کند که بتواند هزینهاش را، بدون به مخاطره انداختن ایران، بپردازد. سیاستی که دائم کشور را در مخاطره وجودی قرار دهد، امکان توسعه اقتصادی را که رکن رکین دفاع ملی است، از کشور میگیرد.
امید است که این «حس پیروزی که در این دو جنگ دوازده و چهل روزه در بین بخشی از مردم ایجاد شده»، از سوی شعارگرایان تخریب نشود.
مسیر راهبری شعام در جنگ چهلروزه و در جریان مذاکرات ایران و آمریکا تاکنون عالی و قابل دفاع بوده است.
جامعه و حکومت ایران که توانست چهل روز در برابر دو قدرت اتمی (که یکی از آنها ابرقدرت نظامی در جهان بود) مقاومت عزتمندانه کند، همین جامعه و حکومت دو سرمایه ایران برای توسعه متوازن و پایدار آینده ایران است.
به امید سرفرازی ایران.
پینوشت:
۱-منظور از شعام، شورای عالی امنیت ملی در ایران است.
