از میدان نبرد تا میدان همبستگی
در هفتمین روز از جنگی که بر کشور تحمیل شده است، ایران در یکی از خطیرترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد. در چنین شرایطی، وظیفه همه نیروهای اجتماعی ـ بهویژه کسانی که مسئولیت رسمی حکومتی ندارند ـ آن است که برای حفظ کشور و عبور از بحران، نقش خود را بهدرستی ایفا کنند. پیروزی در این نبرد نیز زمانی معنا مییابد که طراحان و حامیان این جنگ، یعنی ائتلافی که با محوریت سیاستهای جنگطلبانه شکل گرفته، از ادامه تجاوز پشیمان شوند و ایران بتواند با اقتدار از این مرحله عبور کند.
نخستین وظیفه در این شرایط، حمایت همهجانبه از نیروهای مسلح کشور است. امروز حافظان اصلی ایران، نظامیان ما هستند که در برابر قدرتهایی بزرگ ایستادهاند و از سرزمین دفاع میکنند. پشتیبانی مردمی از این نیروها و همکاری با پلیس و نیروهای بسیج محلات برای حفظ امنیت شهرها، بخش مهمی از مقاومت ملی در این روزهاست.
دومین اقدام مهم، حضور فعال و آرام مردم در فضای عمومی شهرهاست. همانگونه که نیروهای نظامی در خطوط دفاعی از کشور پاسداری میکنند، حضور اجتماعی مردم در میادین و خیابانها میتواند نشانهای از همبستگی ملی و آرامش عمومی باشد. چنین حضوری مانع از آن میشود که دشمن، در کنار حملات نظامی، به ایجاد آشوب و بیثباتی در شهرها امید ببندد.
سومین محور، حمایت از دستگاه دیپلماسی کشور است. تجربه تاریخ نشان داده است که هر جنگی در نهایت بر سر میز مذاکره پایان مییابد. بنابراین ضروری است که تیم دیپلماسی ایران با پشتوانه افکار عمومی بتواند در تعامل با کشورهای منطقه و جهان، از منافع ملی دفاع کند و راهی برای پایان دادن به جنگ با حفظ عزت و منافع کشور بیابد.
چهارمین موضوع، حضور گسترده مردم در آیین تشییع پیکر امام شهید آیتالله خامنهای است؛ رخدادی که میتواند به نمادی از همبستگی ملی و همدلی جهان اسلام تبدیل شود. چنین مراسمی نهتنها یادآور نقش رهبری در تحولات اخیر است، بلکه پیام روشنی از انسجام مردم ایران به جهان مخابره میکند.
پنجمین نکته، حمایت از روند قانونی انتخاب رهبر جدید توسط مجلس خبرگان است. در چنین شرایط حساسی، اعتماد به سازوکارهای قانونی کشور و پرهیز از توجه به شایعات و اخبار غیرموثق، اهمیت ویژهای دارد و میتواند به حفظ ثبات و آرامش سیاسی کمک کند.
در کنار این موارد، توجه به همبستگی ملی و تقویت سرمایه اجتماعی نیز ضروری است. یکی از گامهای مهم در این مسیر میتواند ایجاد فضای آشتی و اعتماد در جامعه باشد؛ از جمله با بازنگری در وضعیت زندانیان سیاسی و حرکت به سوی آزادی آنان. چنین اقدامی میتواند نشانهای از همدلی ملی و اراده برای وحدت در شرایط جنگی باشد و پیام روشنی به جامعه و جهان مخابره کند که ایران در لحظات دشوار، بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی داخلی تکیه دارد.
