مصاحبه با روزنامه ایران

در همین اوضاع شبه جنگی راه جلب رضایت مردم وجود دارد
اشاره:
رئیس جمهوری در دو بازدید از صداوسیما و خبرگزاری ایرنا، باز هم بیش از هرچیز بر وحدت تاکید کرد و گفت که «آنچه همواره باور داشتهام و در بسیاری از گفتوگوها و سخنرانیها بر آن تأکید کردهام، نخست وحدت و انسجام داخلی است. هیچ جامعهای نمیتواند قوام یابد، مگر اینکه بدون دعوا و نزاع، سلایق مختلف را بپذیرد و اجازه دهد که همه سلایق در چارچوبی مسالمتآمیز در کنار هم زندگی کنند.»
اما امروز، نظرسنجی ها نشون میدن که با گذشت چند هفته از جنگ تحمیلی، باز هم انسجام و وحدت اولویت اول نیست و مسائل اختلاف برانگیز درحال برجسته شدن است.
سوال: علت این امر چیست؟ دولت در زمینه حفظ وحدت و تقویت میان قوا چطور عمل
کرده است؟
پاسخ: من به دو علت اشاره میکنم و البته علت اول مهمتر است.
مشکل در عدم اجرای وعدهها است. وعدههایی که دولت به مردم داده دو نوعاند. یک نوع از وعدهها زمان میبره مثل وعده «رفع تحریمها»، یا اقتصاد کشور را به مسیر توسعه انداختن. اجرای این وعدهها وقت میبره و بودجه میخواهد. دیدید دولت پنج دوره مذاکره با آمریکا داشت ناگهان اسرائیل جنایتکار و نسلکش به خاک ایران حمله کرد. یا وعدههای مربوط به خدمات زیر بنایی مثل رفع خاموشیها اینجا به پروژههای جدید و بودجهبر نیاز هست. نمیشود شعار داد، دولت هم شعار نمیدهد.
اما دولت یک وعدههایی داده که اجرای آن عملی است و بودجه نمیخواهد و مردم به خاطر عدم اجرای آن اذیت میشوند. یکیش همین رفع فیلترینگ هست، سرعت و پهنای اینترنت است. طبق نظرسنجیها پنجاه در صد مردم اختلال در اینترنت بیشتر از قطع برق اذیتشون میکنه. با قطع و اختلال در اینترنت حتی مردم آزار میبینند. این همه از اهمیت اقتصاد دانش پایه صحبت میشود، این همه از اهمیت هوش مصنوعی صحبت میشود. خب اینترنت مناسب کجا است؟ به نظر من وضع امروز اینترنت از سال گذشته بدتر است. خب چرا سرعت اینترنت زیاد نمیشود و چرا فیلترینگ را بر نمیدارند. این رنجآور هست که مردم با شصت میلیون فیلترینگ کار میکنند.
مشکل این هست کاری که دولت میتواند در جهت جلب رضایت مردم انجام بده خب انجام نمیده. مردم باید کاری رو از دولت ببینند تا امیدوار بشوند و تا راضی شوند. اون هم با این گرانی اقلام مربوط به زندگی روزمره.
سوال: چرا با دورشدن از جنگ تحمیلی اخیر، اهمیت وحدت درحال کمرنگ شدن است؟ نقش مردم بیشتر است یا مسئولان؟
پاسخ: بله هم مردم نقش دارند و هم حاکمیت و هم دولت نقش دارند. اما در درجه اول انتظار از حاکمیت و دولت است چون اختیارات و امکانات عمومی در دست حکومت است. مردم به این خوبی در هنگام تجاوز اسرائیل به خاک کشور از کشور دفاع کردند. اسرائیل تجاوزکار را ناکام گذاشتند. ده نفر هم در سطح کشور به نفع متجاوز ابراز شادی نکردند و یا اعتراض جمعی انجام ندادند. اما چهل روز از پایان جنگ دوازده روزه میگذرد و مردم با گرانی دست و پنجه نرم میکنند ولی حکومت هنوز یک پاداش خوب به مردم نداده است. رفع فیلترینگ یک پاداش امید آفرین بود. آخه مردم ایران چه گناهی کردند که نباید همین امکانات اینترنتی که در ترکیه، عراق و امارات هست، در ایران داشته باشند؟!
یک اقدام دیگه که حاکمیت میتواند به مردم امید بدهد همین تغییر سیاستهای رسانه مهمی مثل صداسیما است. این تغییر سیاست هم بودجه نمیخواهد و در صورت وقوع مردم به آینده امیدوار میشوند، چون خودش علامت تغییر هست. سه عامل جمهوری اسلامی را در جنگ اسرائیل کمک کرد. یکی پاسخ قاطع موشکی نظامیان ما به دشمن بود. دوم همکاری مردم در دفاع از ایران بود و سوم خدمات پایهای (آرد، سوخت، دارو، خدمات بانکی و امنیت محلات و جادهها) بود که دولت به مردم رساند. لذا جلب رضایت مردم مهمترین پایه دفاع ملی ایران در برابر تهدیدات بعدی دشمن است.
در این جا مردم چه وظیفهای دارند؟
در حین جنگ دوازده روزه ما در واقع دو نوع جنگ داشتیم. یکی جنگ فیزیکی بود که اسرائیل با هواپیما، موشک، پهباد و ریزپرنده انجام میداد و هزار و صد ایرانی را شهید و پنج هزار و شصد نفر را مجروح کرد.
جنگ دوم جنگ روانی و تبلیغاتی دشمن از طریق تلویزیونهای ماهوارهای و پستهای فیک در شبکههای اجتماعی بود. متاسفانه حاملان این جنگ روانی بعضی ایرانیان وطن فروش در رسانههای اسرائیلی بودند. خوشبختانه مردم در جنگ دوازده روزه فریب این ماشین تبلیغاتی نخوردند. اما نکته این است این نتانیاهوی جنایتکار و نسلکش دست از توطئه علیه ایران بر نمیدارد و همچنان پول خرج ماشین جنگ روانی و تبلیغاتیاش علیه تمامیت ایران میکند. لذا این آگاهی مردم و هشیاری آنها است که مثل گذشته میتواند تبلیغات این رسانههای مزدور رو خنثی کند.